پنجره جوهری

خودشناسی را میتوان مقدمه همه مراحل رشد در زندگی دانست. پنجره جوهری نظریه ای مشهور در زمینه خودشناسی و شناخت شخصیت است.پنجره یا ماتریس جوهری ساده ترین و کاربردی ترین ابزار برای کسانی(شرکتهایی) است که دنبال خودشناسی هستند.  این نظریه در سال ۱۹۹۵ مطرح شد و عنوانش از ابتدای نام کوچک نظریه پردازانش یعنی «جوزف لوفت» و «هری اینگهام» گرفته شده است.   این ماتریس از چهار قسمت تشکیل شده است. ۱-آشکار : آن قسمت از جنبه های شخصیت که هم برای شخص و هم برای دیگران معلوم است. بسیاری از خصوصیات ما همانند رفتار ، گفتار و کردار ظاهری برای ما و دیگران قابل رویت هستند. ۲-پنهان:جنبه هایی از شخصیت که برای شخص آشکار هستند لیکن از دیگران مخفی و پنهان هستند. زمانی که بین دو نفر اعتماد بوجود می آید قسمت هایی از این وجه شخصیت برای طرف مقابل نیز آشکار می شود. ۳-کور: جنبه هایی از شخصیت که برای شخص ناشناخته ولی برای دیگران هویداست. بسیاری از افراد توانایی درک و دیدن ویژگی های شخصیتی دیگران را به راحتی دارند لیکن از درک ویژگیهای شخصیتی خود عاجزند و این یکی از مهمترین سوگیریهای روانشناختی ذهن است. ۴-ناشن